Papirus 90
![]() Jan 19,1-7 | |
Data powstania |
II wiek |
---|---|
Rodzaj |
Kodeks papirusowy |
Numer |
(GA) |
Zawartość |
Ewangelia Jana 18 † |
Język |
grecki |
Rozmiary |
[12] cm × [16] cm |
Typ tekstu |
tekst aleksandryjski |
Kategoria |
II |
Miejsce przechowywania |
Papyrology Rooms, Sackler Library |
Papirus 90 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na II wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii według Jana.
Opis
[edytuj | edytuj kod]Zachowały się tylko fragmenty jednej karty Ewangelii według Jana (18,36-19,7)[1]. Oryginalna karta miała rozmiary 12 na 16 cm. Tekst pisany jest w 24 linijkach na stronę, skryba miał rękę wprawioną w pisaniu dokumentów[2]. Nomina sacra pisane są skrótami.
Kurt Aland zaliczył go do jedenastu wczesnych rękopisów Ewangelii Jana[2].
Tekst
[edytuj | edytuj kod]Tekst grecki reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną (proto-aleksandryjski). Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II[1]. Tekstualnie najbliższy jest do Papirusu Bodmer II (), bliski też jest dla Kodeksu Synajskiego[2].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Rękopis znaleziony został w Egipcie, w Oksyrynchos. Na liście rękopisów znalezionych w Oxyrhynchus fragment zarejestrowany został pod numerami 3523. Tekst rękopisu opublikowany został w 1983 roku[3]. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 90[4].
Rękopis datowany jest przez INTF na II wiek[1]. Comfort datuje go na połowę albo koniec II wieku[2].
T. C. Skeat, wydawca kodeksu, odnotował paleograficzne podobieństwo do Ewangelii Egerton oraz do P. Oxy. 656 (zawiera Księgę Rodzaju), oba z II wieku. Comfort potwierdził tę opinię[2].
Cytowany jest w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu (NA27).
Obecnie przechowywany jest w Sackler Library (Papyrology Rooms, P. Oxy. 3523) w Oksfordzie[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Grand Rapids, Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 102. ISBN 978-0-8028-4098-1.
- ↑ a b c d e Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 619. ISBN 0-8423-5265-1, ISBN 978-0-8423-5265-9.
- ↑ C. Charalambakis, D. Hagedorn, D. Kaimakis, and L. Thüngen, Vier literarische Papyri der Kölner Sammlung, no. 4, Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik 14 (Barcelona: 1974), pp. 37-40.
- ↑ K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 74. ISBN 978-0-8028-4098-1.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- T. C. Skeat, Oxyrhynchus Papyri L (London: 1983), pp. 3–8.
- Robinson, James M.. Fragments from the Cartonnage of P75. „Harvard Theological Review”. 101:2, s. 247, Apr 2008.
- Philip W. Comfort, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 619-621. ISBN 0-8423-5265-1, ISBN 978-0-8423-5265-9.